Νάνσυ Κ.

Ίσως ο μόνος φίλος που παραμένει μέχρι το τέλος, είναι η μουσική. Γιατί μέσα στη μουσική φυτέψανε ένα πάθος παράξενο. Σε χτυπάει χωρίς να νιώθεις πόνο, στιγμές και οραματισμούς τους αντλείς μέσα από αυτή. Φέρνει για παρέα το ρυθμό και μαζί βρίσκουν το δρόμο για τα πιο απόκρυφα μέρη της ψυχής. Χωρίς να το καταλάβεις, μια σειρά από νότες έχει δώσει τροφή στη σκέψη και ζωή στα πάντα. Κι όταν συναντηθούν στο δρόμο με τις λέξεις, αυτές λιποθυμούν και παραδίνονται, σφυρίζοντας για ν’ αρχίσει η περιπέτεια της μελωδίας. Και τότε είναι που αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι χωρίς μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος.

Προφανώς τα παραπάνω δεν είναι όλα δικής μου έμπνευσης. Από τον Νίτσε μέχρι τον Μόρισον κι από τον Πλάτωνα ως το Χατζηδάκη.. Κι τον Μάρλεϊ και τον Αϊνστάιν και το Σαίξπηρ.. Φιλόσοφοι και ποιητές, επιστήμονες και καλλιτέχνες, φύσεις διαφορετικές, ιδιότητες ασυμβίβαστες κι όμως, τη μουσική όλοι την ύμνησαν. Έτσι κι εμείς, αν και με σαφώς λιγότερες περγαμηνές, θα τα λέμε κάθε Παρασκευή 20.00-22.00 το βράδυ, με όμορφες ελληνικές μελωδίες, έντεχνες και ροκ, παλιές αγαπημένες και ρεμπέτικες. Θεματικά και με αφιερώματα, με συνεντεύξεις και συζητήσεις, αλλά και ενημερώσεις για νέες κυκλοφορίες και μουσικά δρώμενα, πάμε να ενώσουμε τις τρέλες μας όσο διαφορετικές και να ‘ναι. Άλλωστε τι σημασία έχει; Αφού στο βυθό της μουσικής, όλοι συνταξιδεύουμε..